گیلیموگیلیمو
گلیم ورنی چیست؟ فرق آن با گلیم و گبه

گلیم ورنی چیست؟ فرق آن با گلیم و گبه

۱۴۰۵/۴/۲۵

اسمش را که می‌شنوید، شاید فکر کنید ورنی یک نوع پوشش یا صیقل است؛ ولی نه، ورنی نام یک تکنیک بافت دستی است، همان‌قدر اصیل و قدیمی که گلیم و گبه. گلیم ورنی، محصول نهایی همین تکنیک است؛ و تفاوت اصلی‌اش با گلیم ساده و گبه، در نحوه‌ی شکل‌گیری نقش روی سطح بافته است؛ تفاوتی که وقتی زیر دست بگیرید، خیلی سریع‌تر از توضیح متنی حس می‌شود.

ورنی از نظر فنی دقیقاً چیست؟

ورنی نوعی بافت تخت است که در آن، برخلاف گلیم ساده، نقش با گره‌های کوچک اضافی روی زمینه‌ی پودی ایجاد می‌شود؛ این گره‌ها برجستگی خفیفی به نقش می‌دهند، بدون اینکه بافت را کاملاً به فرش گره‌خورده تبدیل کنند. نتیجه، سطحی است که هم از گلیم ساده متراکم‌تر و محکم‌تر است، هم هنوز به اندازه‌ی فرش سنگین و ضخیم نیست؛ یک نقطه‌ی میانه‌ی دقیق بین این دو دنیا.

این گره‌های اضافی، معمولاً با نخ رنگی جداگانه‌ای بافته می‌شوند که فقط در محل نقش ظاهر می‌شود، نه در کل عرض بافت؛ همین ویژگی به بافنده اجازه می‌دهد نقوش هندسی دقیق و پرجزئیاتی خلق کند که در گلیم ساده، به‌خاطر محدودیت‌های تکنیک پودی، به این سادگی ممکن نیست. به همین دلیل، وقتی به یک گلیم ورنی اصیل نگاه می‌کنید، معمولاً نقش‌هایی با لبه‌های تیزتر و هندسه‌ی دقیق‌تر از یک گلیم ساده‌ی معمولی می‌بینید.

از پشت هم، ورنی ظاهر متفاوتی نسبت به گلیم ساده دارد؛ چون هر گره‌ی تزیینی، دو سرنخ کوتاه در پشت بافت باقی می‌گذارد، سطح پشتی ورنی کمی «مویی‌تر» و پرکارتر از پشت صاف و یکدست گلیم ساده به نظر می‌رسد. این یکی از سریع‌ترین راه‌هایی است که یک خریدار با تجربه، بدون نیاز به تخصص فنی زیاد، می‌تواند در نگاه اول تشخیص دهد که یک بافته، ورنی است یا گلیم ساده‌ی معمولی.

یکی از ساده‌ترین راه‌های شناسایی ورنی اصیل، نگاه‌کردن به پشت بافته است؛ سرنخ‌های کوتاه باقی‌مانده از گره‌های تزیینی، سطحی محسوس‌تر و مویی‌تر از پشت صاف گلیم ساده ایجاد می‌کنند.

اگر با ساختار پایه‌ی بافت گلیم (تار، پود، تکنیک تخت‌باف) آشنا نیستید، پیشنهاد می‌کنم اول گلیم چیست؟ راهنمای جامع گلیم دستباف ایرانی را بخوانید؛ درک آن پایه، فهم تفاوت ورنی را هم ساده‌تر می‌کند. برای دیدن این تفاوت از زاویه‌ی خودِ فرآیند بافت، نه فقط محصول نهایی، ورنی‌بافی چیست و چه تفاوتی با گلیم‌بافی معمولی دارد؟ را هم بخوانید.

ورنی و گلیم ساده؛ کجا از هم جدا می‌شوند؟

گلیم ساده، نقش را فقط از طریق تعویض رنگ نخ پود در طول ردیف می‌سازد؛ سطح نهایی کاملاً تخت و یکدست است، بدون هیچ برجستگی. ورنی اما با افزودن گره‌های کوچک تزیینی، لایه‌ی دومی به این ساختار پایه اضافه می‌کند. اگر انگشتتان را روی یک ورنی اصیل بکشید، به‌وضوح تفاوت ارتفاع بین زمینه و نقش را حس می‌کنید؛ روی گلیم ساده، چنین تفاوتی اصلاً وجود ندارد.

از نظر زمان بافت هم این دو خیلی فرق دارند. اضافه‌شدن گره‌های تزیینی یعنی بافنده باید علاوه بر ردیف‌های معمول پودی، وقت اضافه‌ای هم برای گره‌زدن دقیق هر نقطه از نقش بگذارد؛ به همین دلیل، بافت یک ورنی معمولاً زمان بیشتری از یک گلیم ساده‌ی هم‌اندازه می‌برد و طبیعتاً قیمت تمام‌شده‌اش هم بالاتر است.

ورنی و گبه؛ چرا این دو با هم اشتباه گرفته می‌شوند؟

گبه و ورنی، هردو بافتی متراکم‌تر و برجسته‌تر از گلیم ساده دارند، و همین شباهت ظاهری سطحی، باعث اشتباه‌گرفتن این دو با هم می‌شود. اما تکنیک‌شان کاملاً متفاوت است: گبه با گره‌زدن پرزهای کوتاه در سراسر سطح بافته می‌شود، شبیه یک فرش ساده‌ی روستایی با خواب کوتاه؛ ورنی اما همچنان یک بافت تخت پایه دارد که فقط در محل نقش، گره‌های تزیینی اضافه شده. برای شناخت کامل گبه و تفاوت‌های بیشترش با گلیم، گبه چیست؟ تفاوت گبه با گلیم و فرش را بخوانید.

نتیجه‌ی عملی این تفاوت فنی، در حس دست هم قابل تشخیص است؛ گبه در کل سطحش نرم و پرزدار است، ولی ورنی فقط در نقطه‌ی نقش برجستگی دارد و زمینه‌ی اطرافش هنوز همان بافت تخت و صاف گلیم را حفظ کرده. به گمانم این ترکیب - بافت تخت با نقش برجسته - همان چیزی است که ورنی را از هر دو خانواده‌ی گلیم و گبه متمایز می‌کند، بدون اینکه کاملاً به هیچ‌کدام تعلق داشته باشد.

ویژگی گلیم ساده ورنی گبه
تکنیک نقش تعویض رنگ پود گره‌های تزیینی روی زمینه‌ی تخت گره‌زنی پرز کوتاه در کل سطح
برجستگی نقش ندارد فقط محل نقش کل سطح نرم و پرزدار
زمان بافت کوتاه‌تر متوسط تا بلند بلند
رایج در سراسر ایران شمال‌غرب (اردبیل، آذربایجان) جنوب و مرکز ایران

«ورنی رو خیلی‌ها با گبه اشتباه می‌گیرن، ولی وقتی دستت روش می‌کشی، فرق رو می‌فهمی. گبه همه‌جاش نرمه، ورنی فقط رو نقشش یه برجستگی داره؛ بقیه‌ش هنوز گلیمه.» — استاد قربان اسدی، بافنده و پژوهشگر بومی میراث بافته‌های منطقه‌ی نمین

ورنی کجا بافته می‌شود؟

ورنی‌بافی بیشتر در مناطق شمال‌غرب ایران رایج است؛ از عنبران و نمین در استان اردبیل گرفته تا نواحی آذربایجان شرقی مثل تبریز و اهر. جزئیات این پیوند منطقه‌ای را در گلیم عنبران و گلیم‌های اردبیل؛ هویت بافته‌ای گمنام شمال‌غرب ایران بخوانید. برای مقایسه‌ی دو مرکز اصلی این تکنیک، ورنی‌بافی تبریز و اهر؛ میراث هنر آذربایجان شرقی هم منبع خوبی است. برای آشنایی با نقشه‌ی شطرنجی‌ای که پشت هر طرح ورنی قرار دارد، نقشه ورنی‌بافی؛ راهنمای تصویری طرح و شطرنجی را هم بخوانید.

این تمرکز جغرافیایی تصادفی نیست؛ نزدیکی این مناطق به قفقاز، جایی که تکنیک‌های مشابه گره‌زنی تزیینی روی بافت تخت قرن‌ها رواج داشته، یکی از توضیح‌های محتمل ریشه‌ی این هنر در ایران است. با این حال، نسخه‌ی ایرانی ورنی، در طول زمان نقش‌ها و رنگ‌بندی‌های بومی خودش را هم پیدا کرده و دیگر کاملاً یک کپی از نمونه‌های قفقازی نیست.

نگهداری از ورنی؛ آیا فرقی با گلیم دارد؟

از نظر اصول کلی نگهداری، ورنی همان قوانین گلیم پشمی را دنبال می‌کند:

  • دوری از رطوبت
  • گردگیری و مکش منظم
  • اجتناب از نور مستقیم و طولانی آفتاب

اما وجود گره‌های برجسته یعنی گردوغبار راحت‌تر در لابه‌لای نقش می‌نشیند، به همین دلیل ورنی معمولاً به مکش ملایم‌تر و مکررتری نسبت به گلیم ساده نیاز دارد. برای اصول کامل‌تر نگهداری بافته‌های پشمی، راهنمای کامل نگهداری و شستشوی گلیم دستباف را هم بخوانید.

شست‌وشوی خانگی ورنی، به‌خاطر همین برجستگی‌ها، کمی حساس‌تر از گلیم ساده است؛ فشار زیاد در حین شست‌وشو می‌تواند به مرور گره‌های تزیینی را شل کند. به همین دلیل، برای ورنی‌های قدیمی و باارزش، شست‌وشوی حرفه‌ای همیشه گزینه‌ی مطمئن‌تری نسبت به شست‌وشوی خانگی است.

برای گردگیری روزمره‌ی ورنی، از برس نرم یا مکش با قدرت کم استفاده کنید؛ فشار قوی و مستقیم جاروبرقی، در طول زمان می‌تواند گره‌های تزیینی برجسته را شل یا فرسوده کند.

چرا ورنی این‌قدر کمتر از گلیم و گبه شناخته شده؟

بخش زیادی از دلیل، به بازاریابی و نه کیفیت برمی‌گردد. گبه، به‌خصوص در دهه‌های اخیر، با تبلیغات و حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی، شهرت جهانی پیدا کرد؛ ورنی هیچ‌وقت چنین کمپینی پشتش نبود. تولید محدودتر و منطقه‌ای‌تر ورنی هم یعنی عرضه‌اش هیچ‌وقت به اندازه‌ای نرسیده که بتواند در بازارهای بزرگ‌تر رقابت کند.

با این حال، از نظر ظرافت فنی، ورنی چیزی کم از گبه یا گلیم برجسته ندارد؛ شاید حتی بشود گفت، دقت لازم برای گره‌زدن تزیینی روی یک زمینه‌ی از پیش بافته‌شده، مهارتی پیچیده‌تر از بافت یکدست گبه است. خریداری که به دنبال یک تکه‌ی واقعاً کمیاب و کمترشناخته‌شده است، در ورنی دقیقاً همین را پیدا می‌کند.

از منظر قیمت‌گذاری بازار هم، این گمنامی نسبی یک اثر دوگانه دارد. از یک طرف، چون تقاضای عمومی کمتری وجود دارد، قیمت ورنی نسبت به گبه یا گلیم‌های معروف‌تر معمولاً پایین‌تر نگه داشته شده؛ از طرف دیگر، همین کمیابی، در بین جمع کوچک اما رو‌به‌رشد کلکسیونرها و علاقه‌مندان صنایع‌دستی اصیل، ارزش خاصی به آن داده. به گمانم در سال‌های آینده، با افزایش آگاهی خریداران از این تکنیک، فاصله‌ی قیمتی ورنی با گبه احتمالاً کمتر خواهد شد.

در نهایت، شناخت درست ورنی نه‌فقط به یک خریدار کمک می‌کند تصمیم آگاهانه‌تری بگیرد، بلکه به حفظ همین هنر گمنام هم کمک می‌کند؛ هرچه تقاضا برای ورنی اصیل بیشتر شود، انگیزه‌ی بیشتری هم برای بافندگان جوان‌تر باقی می‌ماند تا این مهارت را از نسل قبل یاد بگیرند و ادامه بدهند.

سوالات متداول

ورنی گلیم است یا گبه؟
هیچ‌کدام کاملاً نیست؛ ورنی یک تکنیک جداست که زمینه‌ی تخت گلیم را با گره‌های تزیینی گبه‌مانند ترکیب می‌کند.

آیا ورنی گران‌تر از گلیم ساده است؟
معمولاً بله، چون زمان بافت آن به‌خاطر گره‌زدن نقوش تزیینی بیشتر است.

ورنی بیشتر در چه مناطقی بافته می‌شود؟
عمدتاً در شمال‌غرب ایران، از جمله اردبیل، عنبران، تبریز و اهر.

چطور ورنی اصیل را از تقلید تشخیص دهیم؟
با لمس مستقیم؛ برجستگی نقش روی زمینه‌ی تخت، مشخصه‌ای است که به‌سختی در نسخه‌های ماشینی تقلید می‌شود.

ک

نویسنده مقاله

کارن آهنگری

بنیان‌گذار و مدیرعامل گیلیمو

کارن آهنگری، بنیان‌گذار و مدیرعامل گیلیموست. ایده‌ی گیلیمو از دیدن سهم بالای واسطه‌ها از دسترنج بافندگان روستای عنبران در نمین اردبیل شکل گرفت و با هدف اتصال مستقیم بافندگان به مشتریان راه‌اندازی شد؛ گیلیمو به‌عنوان برترین استارتاپ اجتماعی کشور شناخته شده است.

مشاهده اینستاگرام ←

دیدگاه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید